Σε θετικό πρόσημο κινούνται οι επενδύεις στην αιολική ενέργεια σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, σύμφωνα με σχετική έρευνα. Ειδικότερα, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση Αιολικής Ενέργειας, το 2009 εγκαταστάθηκαν σε ευρωπαϊκά ύδατα και συνδέθηκαν με τα δίκτυα ηλεκτροδότησης 200 περίπου ανεμογεννήτριες εκ των οποίων οι μισές εντάσσονται σε έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Βρετανία. Παράλληλα και σύμφωνα με την έρευνα του Economist, την πρώτη θέση της κατάταξης των ευρωπαϊκών κρατών με βάση τη δυναμικότητα παράκτιων αιολικών πάρκων ενέργειας κατέχει η Βρετανία, ενώ κατά πόδας ακολουθεί η Γερμανία. Λίγο πιο πίσω βρίσκονται η Σουηδία και η Νορβηγία, οι οποίες καταλαμβάνουν την τρίτη και τέταρτη θέση, αντίστοιχα. Εξάλλου, σημαντικές είναι οι κοινές επενδύσεις – μαμούθ στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας με επίκεντρο τη Βόρεια Θάλασσα οι οποίες σχεδιάζουν οι χώρες της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης. Στόχος τους είναι η ενεργειακή απεξάρτηση από τρίτες χώρες. Τα πρώτα χρήματα έχουν ήδη δοθεί προς εκταμίευση, απομένει να ληφθούν οι δέουσες αποφάσεις σε πολιτικό επίπεδο.
΄Ηδη τον περασμένο Δεκέμβριο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε εγκρίνει 565 εκ. ευρώ για την επέκταση αιολικών πάρκων στη Βόρεια Θάλασσα στα πλαίσια ενός προγράμματος για την αναθέρμανση της οικονομίας. Από την πλευρά της η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων συνεισφέρει 300 εκ. ευρώ για έναν νέο αγωγό που θα συνδέει τη Μ.Βρετανία με την Ολλανδία. Και μέσα στον Ιανουάριο αναμένεται να αρχίσουν οι διαβουλεύσεις για ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο: ένα νέο δίκτυο αγωγών που θα συνδέει αιολικά πάρκα, υδροηλεκτρικά εργοστάσια και φωτοβολταϊκά συστήματα σε εννέα χώρες της βόρειας Ευρώπης – μεταξύ αυτών η Γερμανία, η Μ.Βρετανία, η Δανία και η Νορβηγία.
Ο Πάουλ Βίλτσεκ, εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Αιολικής Ενέργειας, επισημαίνει ότι στόχος των διαβουλεύσεων είναι μία κατ΄αρχήν πολιτική συμφωνία για την υλοποίηση του μεγάλου αυτού επενδυτικού σχεδίου. «Δεν μπορούμε παρά να χαιρετίσουμε την πρωτοβουλία, είναι ένα σημαντικό βήμα» λέει ο Πάουλ Βίλτσεκ στην Deutsche Welle. «Είναι το πρώτο διεθνές δίκτυο ενέργειας που αποφέρει σημαντική ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, γιατί συντονίζει, για πρώτη φορά, τις ενεργειακές πολιτικές των κρατών-μελών που συμμετέχουν στο δίκτυο. Είναι ένα βήμα για την ενεργειακή αυτονομία της Ε.Ε. και την απεξάρτησή της από ασύμφορες εισαγωγές ενέργειας…»
